Doc.gr

Κακόηθες μελάνωμα και πρόληψη

Posted: Monday, 30 September 2013
Κακόηθες μελάνωμα και πρόληψη

Το κακόηθες μελάνωμα στο δέρμα παρουσιάζει ιδιαίτερο ιατρικό ενδιαφέρον λόγω των επιδημικών διαστάσεων που έχει λάβει σήμερα η επίπτωση του νοσήματος αλλά και λόγω της συσχέτισής του με συγκεκριμένους περιβαλλοντικούς παράγοντες. Ειδικά για τους Έλληνες λόγω της έντονης ηλιοφάνειας καθόλη τη διάρκεια του χρόνου και ιδιαίτερα το καλοκαίρι επιβάλλονται τόσο τα μέτρα προφύλαξης από τον ήλιο όσο και ο τακτικός έλεγχος των σπίλων μας.

Το κακόηθες μελάνωμα αποτελεί σήμερα γύρω στο 3% του συνόλου των καρκίνων στο ανθρώπινο σώμα. Το 30-40% των μελανωμάτων αναπτύσσονται σε έδαφος προϋπάρχοντος μελανοκυτταρικού σπίλου ενώ το υπόλοιπο ποσοστό αναπτύσσεται σε υγιές δέρμα χωρίς την παρουσία συνοδού ή προγενέστερης βλάβης.

Το πρώιμο, έγκαιρα διαγνωσμένο κακόηθες μελάνωμα συνήθως θεραπεύεται, το παραμελημένο όμως μελάνωμα είναι θανατηφόρο. Η σημασία της έγκαιρης διάγνωσης είναι καθοριστική για τη ζωή του ασθενούς.             

Παράγοντες κινδύνου για την εκδήλωση κακόηθες μελανώματος:

  1. Σπίλος, που τροποποιήθηκε σε ενήλικα-στα μικρά παιδιά κάτι τέτοιο δεν αξιολογείται αφού όσο μεγαλώνουν τόσο αλλάζουν και οι σπίλοι στο σώμα τους.   
  2. Ατομικό ιστορικό κακοήθους μελανώματος ή ιστορικό μελανώματος σε συγγενή πρώτου βαθμού.
  3. Παρουσία κλινικά άτυπων ή δυσπλαστικών σπίλων.
  4. Μεγάλος αριθμός σπίλων (>50).
  5. Ο τύπος του δέρματος - φωτότυποι 1 και 2, δηλαδή άτομα με δέρμα, μάτια και μαλλιά ανοιχτού χρώματος, που δε μαυρίζουν και συνήθως καίγονται κατά την έκθεση στον ήλιο.
  6. Σοβαρά ηλιακά εγκαύματα ιδιαίτερα πριν την ηλικία των δεκαπέντε χρόνων.
  7. Ανοσοκαταστολή
  8. Μελαγχρωματική ξηροδερμία
  9. Γιγαντιαίοι, συγγενείς,  μελανοκυτταρικοί σπίλοι –καταλαμβάνουν πάνω από το 5% της συνολικής έκτασης της επιφάνειας του δέρματος.              

Όσο περισσότεροι από τους παραπάνω παράγοντες ισχύουν για ένα άτομο τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος να εμφανίσει κακόηθες μελάνωμα. Για το λόγο αυτό είναι πολύ σημαντική η ευαισθητοποίηση του πληθυσμού σε πιθανές ύποπτες αλλαγές των μελαγχρωματικών βλαβών στο δέρμα.  Συνιστάται, αρχικά, να εκπαιδεύεται ο ασθενής, να αυτοεξετάζεται περίπου ανά δύο μήνες-πρακτική απλή και ανέξοδη. Η εκπαίδευση θα πρέπει να γίνεται από δερματολόγο και να περιλαμβάνει ενδελεχή παρατήρηση του δέρματος από το κεφάλι έως τα πόδια. Θα πρέπει να εξετάζεται  το τριχωτό της κεφαλής, η περιγεννητική χώρα, οι όνυχες, οι παλάμες τα πέλματα αλλά και οι πτυχές.  Η αυτοεξέταση συνιστάται να πραγματοποιείται σε καλά φωτισμένο δωμάτιο με τη βοήθεια καθρέφτη ενώ είναι πολύ σημαντικό να απομνημονεύεται η εικόνα των δερματικών βλαβών. Υπάρχει ένας πολύ απλός  μνημοτεχνικός κανόνας (μέθοδος ABCDEF) εξαιρετικά  χρήσιμος για την έγκαιρη διάγνωση κακοήθους βλάβης. Σύμφωνα με τη μέθοδο αυτή παρατηρούμε μήπως κάποιος μελαγχρωματικός σπίλος στο δέρμα μας εμφανίζει ασυμμετρία (asymmetry), ανώμαλα όρια (border), μεταβολές σε ότι αφορά στο χρώμα –χρωματική ανομοιογένεια (color), αύξηση της διαμέτρου του πάνω από 6-7 χιλιοστά(diameter), έγερση από το υπόλοιπο δέρμα (elevation), θετικό οικογενειακό ιστορικό για μελάνωμα (family).          

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονίσουμε πως αν και ο κανόνας ABCDEF διευκολύνει πολύ στην έγκαιρη αναγνώριση των κακοήθων μελανωμάτων, παρόλα αυτά δεν επαρκεί διαγνωστικά. Τα  χαρακτηριστικά  ABCDEF τα διαθέτουν και καλοήθεις μελαγχρωματικές βλάβες όπως οι δυσπλαστικοί σπίλοι, οι οποίοι αποτελούν δυναμικές βλάβες του δέρματος, που μπορεί σταδιακά να παρουσιάζουν μεγαλύτερη ή μικρότερη ατυπία.  Συνήθως, έχουν διάμετρο > 5mm, είναι ελαφρώς υπεγερμένοι, έχουν χρωματική ανομοιογένεια, ανώμαλο σχήμα με ασαφή όρια ενώ συχνά περιβάλλονται από ερυθηματώδη άλω. Οι περισσότεροι  παραμένουν σταθεροί ή υποστρέφουν κατά τη διάρκεια του χρόνου. Τυπικά συμπτώματα κακοήθειας αποτελούν η εξέλκωση, η αιμορραγία, ο κνησμός η ευαισθησία. Έτσι αν τυχόν παρατηρήσουμε κάποια αλλαγή σε μια ελιά στο σώμα μας θα πρέπει να επισκεφθούμε το ταχύτερο δυνατό τον  δερματολόγο προκειμένου να πραγματοποιήσει  κλινική εξέταση-δερματοσκόπηση. Αν κριθεί απαραίτητο θα γίνει χαρτογράφηση όλων των σπίλων που φέρουμε ή ακόμη και χειρουργική εξαίρεση της  ύποπτης βλάβης.  

Η δερματοσκόπηση αποτελεί μια χρήσιμη διαγνωστική μέθοδο, η οποία με τη χρήση κατάλληλου φακού, μεγενθύνει τις μικροσκοπικές λεπτομέρειες του δικτύου της μελαγχρωματικής βλάβης και επιτρέπει στον εξεταστή να διακρίνει απλά τις άτυπες από τις καλοήθεις μελανοκυτταρικές βλάβες. Η χαρτογράφηση των σπίλων αποτελεί εξεταστική μέθοδο κατά την οποία με τη βοήθεια φωτογραφικής μηχανής και ειδικού λογισμικού σε ηλεκτρονικό υπολογιστή  γίνεται καταγραφή όλων των σπίλων καθώς επίσης και λεπτομερής εξέταση των υπόπτων για κακοήθεια σπίλων. Το πιο σημαντικό όμως είναι πως υπάρχει δυνατότητα αποθήκευσης της δερματοσκοπικής εικόνας έτσι ώστε να είναι δυνατή η παρακολούθησή τους σε βάθος χρόνου.   

Στο σημείο αυτό, θα πρέπει να επισημάνουμε ότι τόσο η δερματοσκόπηση όσο και η χαρτογράφηση των βλαβών συνιστάται να πραγματοποιείται πριν ξεκινήσει η καλοκαιρινή περίοδος και η έκθεση στον ήλιο ή τρεις τέσσερις μήνες μετά το τέλος των διακοπών. Τότε, το δέρμα έχει επανέλθει πλήρως και οι όποιες μεταβολές μπορούν να είναι περισσότερο ευδιάκριτες. Σε περίπτωση τραυματισμού κάποιας μελαγχρωματικής βλάβης συνιστάται να προηγηθεί η επούλωση αυτής και στη συνέχεια να γίνει δερματοσκόπηση, ώστε να αποκλειστεί η περίπτωση κακοήθους εξαλλαγής. Ιδιαιτερότητες παρουσιάζει και η περίοδος της κύησης, λόγω της επίδρασης των ορμονών της εγκυμοσύνης και ιδιαίτερα αν συνδυάζεται με παρατεταμένη έκθεση της εγκύου στον ήλιο. Παρατηρούνται μεταβολές στις μελαγχρωματικές βλάβες, που φέρει, η εγκυμονούσα, οι οποίες τις περισσότερες φορές είναι φυσιολογικές και δεν εμπνέουν ανησυχία.            

Τελειώνοντας, υπενθυμίζουμε την αναγκαιότητα προστασίας από την ηλιακή ακτινοβολία ιδιαίτερα τις μεσημβρινές ώρες τόσο με τη χρήση προστατευτικού ρουχισμού (καπέλο με φαρδύ γείσο, ρούχα με πυκνή ύφανση) όσο και με την εφαρμογή αντιηλιακών προϊόντων ευρέως φάσματος και υψηλού δείκτη προστασίας.  

Ομοιοπαθητική θεραπευτική

Posted: Wednesday, 25 September 2013
Ομοιοπαθητική θεραπευτική
 “Similia Similibus Curentur” Samuel Hahnmann  

Ομοιοπαθητική θεραπευτική
: πρόκειται για  ένα ολοκληρωμένο θεραπευτικό σύστημα με συγκεκριμένη μεθοδολογία προσέγγισης και εφαρμογής που χρησιμοποιεί ως  “φάρμακα” ουσίες  μέσα από το ορυκτό, φυτικό και ζωικό βασίλειο. Λειτουργεί με νόμους που διέπουν τη δομή και τη λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού τόσο στην κατάσταση της υγείας όσο και της ασθένειας.
Ο άνθρωπος είναι ένα σύνολο αποτελούμενο από τρία επίπεδα άρρηκτα συνδεδεμένα μεταξύ τους. Α) το σωματικό Β) το ψυχικό Γ) το διανοητικό.

Όταν ένα μέρος του σώματος πάσχει όλος ο οργανισμός πάσχει.

Τα συμπτώματα που παρουσιάζει κάθε ασθενής είναι ο τρόπος που αντιδρά η ζωτική ενέργεια του οργανισμού του, ώστε να βρει και πάλι την ισορροπία. Με την βοήθεια ουσιών από το φυσικό περιβάλλον που παρουσιάζουν ιδιότητες όμοιες με την εικόνα των συμπτωμάτων του κάθε ασθενούς ενισχύεται η ενεργειακή προσπάθεια του οργανισμού για επαναφορά της ισορροπίας.

Η καταστολή μεμονωμένων συμπτωμάτων δεν αποτελεί θεραπεία. Η διάρκεια της ομοιοπαθητικής θεραπείας εξαρτάται πάντοτε από το βαθμό της διαταραχής τις ενεργειακές εφεδρείες της άμυνας του οργανισμού ενώ σε χρόνιες καταστάσεις πολύ σημαντικό ρόλο παίζει το χρονικό διάστημα από την έναρξη του προβλήματος. Σημαντικό στοιχείο της Κλασικής Ομοιοπαθητικής είναι η εξατομίκευση της θεραπείας, αφού εξετάζεται συνολικά ο πάσχων οργανισμός, σε βάθος. Αυτό γίνεται με τη συλλογή πληροφοριών από το σωματικό, συναισθηματικό και διανοητικό επίπεδο του ασθενούς, ενώ λαμβάνονται υπόψη και άλλα στοιχεία όπως η κληρονομικότητα κλπ.

 Στην Κλασική Ομοιοπαθητική, η συνταγογράφηση του ομοιοπαθητικού φαρμάκου γίνεται μετά από μια αναλυτική συνέντευξη που διαρκεί περίπου 2 ώρες για την πρώτη συνεδρία και λιγότερο για τις επόμενες. Η Ομοιοπαθητική ιατρική και η «κλασσική» ιατρική δεν ανταγωνίζονται μεταξύ τους αλλά η μια συμπληρώνει την άλλη, αφού ο ομοιοπαθητικός ιατρός αποδέχεται και αξιοποιεί όλες τις σύγχρονες μεθόδους της Ιατρικής. Η διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση της Ομοιοπαθητική ιατρικής είναι διαφορετική και έχει στόχο την οριστική ίαση του ασθενούς ακόμα και στις περιπτώσεις εκείνες όπου η «κλασσική» ιατρική δίνει θεραπεία «εφόρου ζωής».

Η ομοιοπαθητική μπορεί να προσφέρει οριστική θεραπεία σε: Ακμή, ψωρίαση, έκζεμα, λεύκη, χρόνιες δερματοπάθειες, δυσκοιλιότητα,σπαστική κολίτιδα, ελκώδη κολίτιδα άγχος, στρες, διαταραχές ύπνου, θλίψη, κατάθλιψη, ημικρανία, πονοκεφάλους, αμυγδαλίτιδα, ουρολοίμωξη, βρογχίτιδα, ωτίτιδα, ιγμορίτιδα, αμυγδαλίτιδα, ρινίτιδα, άσθμα, εποχιακή γρίπη, υποθυροειδισμό, υπερθυροειδισμό,υπέρταση, ανδρολογικά θέματα, διαταραχές στύσης, πολυκυστικές ωοθήκες, διαταραχές περιόδου, δυσμηνόρροια, ινομυώματα, συμπτώματα εμμηνόπαυσης. Η Ομοιοπαθητική θεραπευτική δεν μπορεί να βοηθήσει σε περιπτώσεις όπου έχει εξαντληθεί πλήρως η άμυνα του οργανισμού ή σε μόνιμες βλάβες οργάνων. Όμως θα πρέπει να σημειωθεί ότι και ακόμη σε περιπτώσεις αδυναμίας οριστικής ίασης η  Ομοιοπαθητική μπορεί να βελτιώσει την ποιότητας της ζωής.

 Το ομοιοπαθητικό φάρμακο δεν αποτελεί χημικό φάρμακο.

Προέρχεται από το φυσικό περιβάλλον και χορηγείται σε μεγάλες αραιώσεις για αυτό και δεν έχει καμία παρενέργεια. Στοχεύει στο ενεργειακό επίπεδο του ασθενούς προκειμένου να επαναφέρει την ισορροπία. Εάν κατά την διάρκεια της  Ομοιοπαθητικής θεραπευτική αγωγής παρουσιασθεί στον ασθενή μια οξεία κατάσταση θα πρέπει να απευθυνθεί στον θεράποντα Ομοιοπαθητικό γιατρό του. Κατά τη διάρκεια της ομοιοπαθητικής ο ασθενής πρέπει να αποφεύγει ορισμένες ουσίες.

Αυτές είναι:
  1. Ο καφές (επιτρέπεται χωρίς καφεΐνη και πάντα σε μικρές ποσότητες).
  2. Η μέντα (σε παστίλιες, τσίχλες, οδοντόκρεμες ή ρόφημα).
  3. Η καμφορά και τα καμφορούχα σκευάσματα ή αλοιφές.
  4. Το μπαχαρικό γαρύφαλλο, το γαρυφαλλέλαιο (εβγενόλη) που χρησιμοποιείται στην οδοντιατρική Στην περίπτωση αυτή καλό είναι να ενημερώνεται ο οδοντίατρος του ασθενούς και αν γίνεται να αποφεύγεται η χρήση του.
  5. Φάρμακα (αντιβιοτικά και κορτικοστεροειδή κλπ) αν κριθούν απόλυτα αναγκαία για τον ασθενή πρέπει να ληφθούν κατόπιν συνεννόησης με τον ιατρό του. Πάντως η ταυτόχρονη λήψη ομοιοπαθητικών σκευασμάτων και αλλοπαθητικών φαρμάκων δε συνεπάγεται κανένα κίνδυνο για τον ασθενή.


Η Ομοιοπαθητική ιατρική προσεγγίζει και δρα θεραπευτικά βασιζόμενη σε νόμους και φυσικές αρχές.

Θα πρέπει να ασκείται αποκλειστικά από ιατρούς και οδοντιάτρους ενω τα ομοιοπαθητικά φάρμακα παρασκευάζονται από ειδικευμένους φαρμακοποιούς.

ΨΩΡΙΑΣΗ: μια παρεξηγημένη δερματική ασθένεια, αίτια και τρόποι αντιμετώπισης

Posted: Wednesday, 25 September 2013

Πρόκειται για φλεγμονώδη νόσο, που χαρακτηρίζεται από υπέρμετρη πάχυνση της επιδερμίδας, με αποτέλεσμα τα κύτταρα του δέρματος στις προσβεβλημένες περιοχές  να ανανεώνονται κάθε 3-7 ημέρες, αντί για κάθε 28. Έτσι εμφανίζονται επηρμένες πλάκες στο δέρμα, που είναι πλούσιες σε λέπια (λεπιδώδεις). Εκτιμάται ότι 2-5% των ανθρώπων παγκοσμίως πάσχουν από ψωρίαση. Συνηθέστερα προσβάλλονται οι Καυκάσιοι και οι πληθυσμοί της Βόρειας Ευρώπης ανεξαρτήτου ηλικίας.          
Η Ψωρίαση δεν είναι μεταδοτική. Μπορεί να πυροδοτηθεί από κάποιο μικρόβιο ή ιό (σταγονοειδής Ψωρίαση) αλλά δε μπορεί κάποιος να την κολλήσει ή να τη μεταδώσει σε κάποιον άλλον. Από την άλλη πλευρά δεν αποτελεί μόνο ένα απλό εξάνθημα με δυσάρεστη εικόνα αλλά κάτι περισσότερο αφού επηρεάζει σχεδόν πάντα τόσο τη σωματική όσο και την ψυχική υγεία του ασθενούς.
          Η Ψωρίαση δεν είναι κάτι παροδικό. Έχει την τάση να υποτροπιάζει- εμφανίζεται και εξαφανίζεται. Κάποιοι ασθενείς έχουν παρατηρήσει ότι το νόσημα εμφανίζεται σε αυτούς περιοδικά ως αντίδραση σε συγκεκριμένα ερεθίσματα ή ότι επιδεινώνεται σε συγκεκριμένες εποχές –συνήθως το χειμώνα. Η Ψωρίαση σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες είναι αποτέλεσμα διαταραχής του ανοσοποιητικού συστήματος του οργανισμού και για αυτό χαρακτηρίζεται ως αυτοάνοσο νόσημα – το ανοσοποιητικό σύστημα αποδιοργανώνεται και επιτίθεται σε κύτταρα και ιστούς του ίδιου του οργανισμού. Καθώς δημιουργούνται τα νέα κύτταρα και ανέρχονται στην επιφάνεια του δέρματος τα παλιά αποκολλώνται και αποπίπτουν. Η διαδικασία αυτή στους Ψωριασικούς ασθενείς επαναλαμβάνεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα με αποτέλεσμα να συσσωρεύεται μεγάλος αριθμός νέων κυττάρων στο δέρμα  και να δημιουργούνται επηρμένες, λεπιδώδεις αλλοιώσεις (πλάκες). Ακολουθεί μαζική αποκόλληση των επιφανειακών κυττάρων (κερατινοκυττάρων) από την επιφάνεια του δέρματος, και δημιουργία λεπιών με λευκό ή ασημί χρώμα. Η υποκείμενη περιοχή είναι ευαίσθητη, κόκκινη και πιθανώς αιμορραγεί.          
Το γονίδιο, που ευθύνεται για την εμφάνιση της Ψωρίασης δεν έχει ταυτοποιηθεί ακριβώς αλλά η νόσος μοιράζεται κοινά στοιχεία με άλλα αυτοάνοσα και φλεγμονώδη νοσήματα. Συχνά η Ψωρίαση συνυπάρχει με αρθρίτιδα, φλεγμονώδη νόσο του εντέρου, ινσουλινοεξαρτώμενο διαβήτη, ή σκλήρυνση κατά πλάκας. Η Ψωρίαση πρωτοεμφανίζεται συνήθως μεταξύ 15 και 35 ετών, αλλά απαντά σε κάθε ηλικία-ακόμη και σε νεογέννητα. Συνήθως οι βλάβες εντοπίζονται στο τριχωτό της κεφαλής, στους αγκώνες και στα γόνατα, ενώ συχνά προσβάλλονται τα νύχια, οι παλάμες, τα πέλματα τα γεννητικά όργανα, οι πτυχές του σώματος και σπανιότερα το πρόσωπο. Ένας στους τρεις ασθενείς έχει οικογενειακό ιστορικό Ψωρίασης. Είναι χαρακτηριστικό πως αν και οι δυο γονείς πάσχουν τότε οι πιθανότητες να νοσούν και τα παιδιά τους είναι 50%.
         
Υπάρχουν διαφορετικοί τύποι Ψωρίασης ανάλογα με την εντόπιση των βλαβών και τη μορφολογία τους με συνηθέστερη την Ψωρίαση κατά πλάκας (80%).
Διακρίνουμε επίσης τη σταγονοειδή Ψωρίαση, τη φλυκταινώδη και την ερυθροδερμική μορφή, ενώ ανάλογα με την εντόπιση των βλαβών διακρίνουμε την Ψωρίαση του τριχωτού της κεφαλής , των πτυχών του δέρματος (ανάστροφη), των παλαμών των πελμάτων και των ονύχων.          
Η Ψωρίαση κατά πλάκας χαρακτηρίζεται από την παρουσία πλακών, που καλύπτονται από εύθρυπτα ασημί και λευκά λέπια. Τα λέπια αυτά βρίσκονται σε διαρκή αποκόλληση και  η προσβεβλημένη περιοχή του δέρματος  παρουσιάζει έντονη ξηρότητα, πόνο, φαγούρα και ρωγμές. Συνηθέστερες περιοχές εντόπισης είναι τα γόνατα  οι αγκώνες, ο ομφαλός, η μεσογλουτιαία σχισμή, το τριχωτό της κεφαλής, η περιοχή πίσω από τα αυτιά και η γεννητική περιοχή.
         
Η σταγονοειδής Ψωρίαση εκδηλώνεται με μικρές, εξέρυθρες, μεμονωμένες σταγονοειδείς βλάβες στο δέρμα, που εντοπίζονται κυρίως στον κορμό, στα άκρα και στο τριχωτό της κεφαλής. Συνήθως πυροδοτείται από κάποια λοίμωξη και πολύ συχνά εμφανίζεται στην παιδική ηλικία. Πρόκειται για ασταθή μορφή Ψωρίασης, που μεταπίπτει πολύ εύκολα σε άλλους τύπους και κυρίως στην κατά πλάκας Ψωρίαση.
         
Στη φλυκταινώδη μορφή η στοιχειώδης βλάβη είναι φυσαλίδα με πυώδες υγρό-φλύκταινα. Οι φλύκταινες μπορεί να απαντούν διάσπαρτα στο σώμα (γενικευμένη μορφή ) ή να περιορίζονται σε παλάμες και πέλματα (ακροφλυκταίνωση). Αντιμετωπίζεται δύσκολα και υποτροπιάζει συχνά.
         

Η ερυθροδερμική μορφή Ψωρίασης αποτελεί φλεγμονή, που προσβάλλει το 100% της επιφάνειας του σώματος και χαρακτηρίζεται από ερυθρότητα, πρήξιμο και ενίοτε έντονο κάψιμο-πόνο. Εμφανίζεται συνήθως μετά από ένα σοβαρό ηλιακό έγκαυμα, από άλλους τύπους Ψωρίασης ή από τη χρήση ορισμένων φαρμάκων. Ο ασθενής μπορεί να καταλήξει αν παραμείνει χωρίς θεραπεία. Η ανάστροφη Ψωρίαση εντοπίζεται στις πτυχές (μασχάλες, βουβωνική χώρα, στο δέρμα κάτω από τους μαστούς, στη γεννητική περιοχή και στους  γλουτούς) και εκδηλώνεται με έντονη ξηρότητα του δέρματος, ερυθρότητα και φλεγμονή. Απουσιάζει η απολέπιση στις προσβεβλημένες περιοχές ενώ κύριοι αιτιολογικοί παράγοντες για την εμφάνισή της είναι η τριβή και ο ιδρώτας.           Η Ψωριασική ονυχία χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση πολυάριθμων βοθρίων στα νύχια καθώς επίσης και δυστροφικών αλλοιώσεων, όπως υπερβολική πάχυνση ή αποκόλληση και την συναντούμε σε μεγάλο ποσοστό σε ασθενείς με Ψωριασική αρθρίτιδα.      

Η διάγνωση της Ψωρίασης συνήθως γίνεται εύκολα από την κλινική εξέταση, σπάνια ο δερματολόγος προβαίνει σε ιστολογική εξέταση- λήψη βιοψίας (ιστοτεμαχίου) και προκειμένου να αποκλειστούν άλλες παρόμοιες ασθένειες του δέρματος, όπως: Φαρμακευτικό εξάνθημα, Τ δερματικό λέμφωμα, δερματίτιδα-έκζεμα, εξωμαστική νόσος Paget.  Σε ότι αφορά στη θεραπεία  προς το παρόν δε μπορούμε να μιλάμε για ίαση αλλά για περιόδους ύφεσης το νοσήματος. Οι διαθέσιμες θεραπείες σήμερα διακρίνονται στις τοπικές, τις συστηματικές, τις βιολογικές και τη φωτοθεραπεία. Η τοπική αγωγή είναι συνήθως μια κρέμα ή μια αλοιφή και χρησιμοποιείται μόνο για εξωτερική χρήση απευθείας στις βλάβες. Αποτελεί θεραπεία πρώτης γραμμής και περιλαμβάνει τα κορτικοστεροειδή, τα ανάλογα της βιταμίνης D, την ανθραλίνη, την πίσσα, το σαλικυλικό οξύ, την ταζαροτένη αλλά και τους αναστολείς της καλσινευρίνης. Όταν η τοπική αγωγή αποτύχει  ή όταν η Ψωρίαση είναι σοβαρότερης μορφής τότε χρησιμοποιείται η συστηματική αγωγή- το φάρμακο εισέρχεται στην κυκλοφορία του αίματος κι έτσι φθάνει και στα κύτταρα του δέρματος. Συνήθως χρησιμοποιούνται η μεθοτρεξάτη, τα ρετινοειδή και η κυκλοσπορίνη. Επιπρόσθετα χρησιμοποιείται το ηλιακό φως –η υπεριώδης ακτινοβολία. Η φωτοθεραπεία χρησιμοποιείται ευρέως για την αντιμετώπιση του προβλήματος, είτε με τη μορφή υπεριώδους ακτινοβολίας UVB στενού φάσματος είτε με τη μορφή φωτοχημειοθεραπείας-PUVA.          

Οι βιολογικές θεραπείες είναι νεότερες και ονομάζονται έτσι από τους βιολογικούς παράγοντες, που χρησιμοποιούνται  για τον έλεγχο των αυτοανόσων καταστάσεων. Οι παράγοντες αυτοί είναι συνήθως μονοκλωνικά αντισώματα ή πρωτεΐνες σύντηξης. Οι θεραπευτικές επιλογές  είναι πολλές αλλά και οι πληροφορίες, που έχουμε μέχρι σήμερα για την Ψωρίαση καθώς επίσης και για το ρόλο του ανοσοποιητικού συστήματος στην παθογένεια της νόσου προοιωνίζουν την οριστική αντιμετώπισή του.  

Κοσμητολογία και μοιοπαθητική ΙΙ

Posted: Tuesday, 17 September 2013
Κοσμητολογία και μοιοπαθητική ΙΙ
Το Δέρμα-Μέρος Β
Συνέχεια προηγούμενου άρθρου...
Πρόωρη  γήρανση του δέρματος.
          Η κοσμητολογία χρησιμοποιείται ευρέως όχι μόνο για θεραπευτικούς λόγους αλλά και προληπτικά.
          Η γήρανση είναι μια διαδικασία, που είναι προγραμματισμένη από τα 18 μας χρόνια, απλά πραγματοποιείται αργά και σταθερά. Κάθε δέκα χρόνια το δέρμα χάνει περίπου 6% από το πάχος του, ενώ η επιδερμίδα σιγά-σιγά μεταβάλλεται. Ένας από τους σημαντικότερους μηχανισμούς γήρανσης του δέρματος είναι η υπερέκκριση ορμονών από τα επινεφρίδια , που οδηγεί σε αποδόμηση πρωτεϊνικών συμπλεγμάτων όπως είναι το κολλαγόνο και η ελαστίνη. Πιο συγκεκριμένα το δέρμα  γίνεται λεπτό και εύθραυστο (δημιουργούνται εύκολα εκχυμώσεις και τηλεαγγειεκτασίες-ευρυαγγείες), ευάλωτο, ξηρό και αφυδατωμένο, κηλιδωμένο (εμφανίζονται διαταραχές στη μελάγχρωση-πανάδες, φακίδες, υπερκερατωσικές βλάβες) ρυτιδωμένο και ελαστωτικό (κρεμασμένο, χωρίς ελαστικότητα).
          Ο ίδιος μηχανισμός ενεργοποιείται και σε χρόνιες στρεσογόνες καταστάσεις με αποτέλεσμα τη γήρανση του ανθρώπινου οργανισμού σε όλα τα επίπεδα. Προληπτικά και προκειμένου να καθυστερήσουμε αλλά και να ελαχιστοποιήσουμε την εμφάνιση των σημείων γήρανσης στο δέρμα αλλά και στον οργανισμό γενικότερα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε,  μεταξύ άλλων και εναλλακτικές, ολιστικές θεραπευτικές μεθόδους όπως είναι η ομοιοπαθητική.
 
1)Υπερμελαγχρώσεις: πανάδες, μέλασμα, κηλίδες φακίδες, καφέ σημάδια γήρανσης, σημάδια από τον ήλιο.

          Τέτοιου είδους βλάβες εμφανίζονται συμμετρικά στις παρειές του προσώπου, στο άνω χείλος, στο μέτωπο, στο υπερόφρυο, στη μύτη στον πώγωνα, ενώ τα αίτια εμφάνισης είναι ποικίλα. Συχνά απαντούν κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης ή όταν υπάρχει κάποια λειτουργική βλάβη στον οργανισμό (ηπατική ή επινεφριδιακή βλάβη, σε αναιμία, σε νευρολογικές αλλά και μεταβολικές διαταραχές, σε υπερθυρεοειδισμό κλπ). Επίσης, κάποιες φορές οι βλάβες υπερμελάγχρωσης και ιδιαίτερα στο πρόσωπο υποδηλώνουν παθολογία σε επίπεδο μήτρας και ωοθηκών, ή ακόμη μπορεί να υποδηλώνουν και επερχόμενη πρόωρη εμμηνόπαυση.

Ομοιοπαθητικά σκευάσματα, που χρησιμοποιούνται ευρέως για την αποκατάσταση (στο μέτρο του δυνατού) των βλαβών αυτών είναι:

α) Petroselinum: Εξισορροπεί τη χρωματική ανομοιογένεια στο δέρμα, ενυδατώνει, ενδείκνυται για λεύκανση του δέρματος, όπως επίσης και για την εξαιρετική αντιφλεγμονώδη δράση του.

β) Taraxacum: Συνιστάται για τα σημάδια γήρανσης ιδιαίτερα μετά από μακροχρόνια έκθεση στον ήλιο, αλλά και ως αντιφλεγμονώδες.

γ) Sepia: Μοναδικό φάρμακο για τις καφέ και κίτρινες κηλίδες ιδιαίτερα περιστοματικά αλλά και στην περιοχή της μύτης.

δ) Phosphorus:Για καφεοειδείς βλάβες σε όλο το σώμα.

ε) Curare: Ενδείκνυται συχνά για τη θεραπεία του μελάσματος.

στ) Thuja: Για ελαφρές υπερμελαγχρώσεις σε λιπαρό δέρμα.

Άλλα ομοιοπαθητικά φάρμακα, που χρησιμοποιούνται με επιτυχία είναι: Sulphur, Nux Vomica, Antimonium crudum, Causticum, Natrium carbonicum, Caulophyllum.

 
 2)Μυρμηγκιές και ακροχόρδωνες στο πρόσωπο.

          Πρόκειται για βλάβες, που υποτροπιάζουν συχνά με τις συμβατικές θεραπείες όπως είναι η κρυοθεραπεία ή η διαθερμοπηξία και το laser. Αντίθετα τα αποτελέσματα με την ομοιοπαθητική θεραπεία είναι εντυπωσιακά.

Από τα πλέον κοινόχρηστα φάρμακα για το σκοπό αυτό είναι:

·       Nitric acid: Ιδιαίτερα σε βλάβες, που εντοπίζονται γύρω από τα χείλη.

·       Antimonium crudum: Σε βλάβες, που εμφανίζονται στην περιοχή του γενείου.

·       Causticum: Σε μυρμηκίες, που παρατηρούνται στη μύτη.

 
3)Αγγειακές  βλάβες στο πρόσωπο.

          Εντυπωσιακή είναι η ομαλοποίηση της μικροκυκλοφορίας στο δέρμα μετά από τη χρήση του ομοιοπαθητικού Arnica Montana τόσο τοπικά όσο και από το στόμα. Ιδιαίτερα σε εντοπισμένη διάταση του φλεβικού δικτύου ενδείκνυται το ομοιοπαθητικό φάρμακο Gelsemium sempervirens.

 
4)Οιδηματώδες (πρησμένο πρόσωπο).

          Ανάλογα με την εντόπιση του οιδήματος, αλλά και λαμβάνοντας υπόψη μια σειρά από άλλους παράγοντες, που έχουν να κάνουν κυρίως με τις ιδιαιτερότητες και τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του κάθε ανθρώπου χρησιμοποιούμε:

α)Spigelia: Σε οίδημα, που εμφανίζεται μετά τον ύπνο.

β)Apis: Σε περιοφθαλμικό οίδημα

γ)Lycopodium: Όταν το πρήξιμο εμφανίζεται μεταξύ των οφθαλμών και στη βάση της μύτης (ριζορίνιο).

δ)Kali carbonicum: Όταν το οίδημα εντοπίζεται μεταξύ των οφρύων (φρυδιών) και στα άνω βλέφαρα.

ε)Muriatic acid: Σε οίδημα του κάτω χείλους

στ)Pulsatilla: Ενδείκνυται σε εξοίδηση του προσώπου πριν την έμμηνο ρύση αλλά και όταν πρήζονται τα πτερύγια των ώτων.

5)Μαύροι κύκλοι κάτω από τα κάτω βλέφαρα.

          Το δέρμα στην περιοχή των βλεφάρων και γύρω από αυτά είναι πολύ ευαίσθητο αλλά και περίπου τρεις έως πέντε φορές πιο λεπτό σε σχέση με το δέρμα στο υπόλοιπο πρόσωπο. Οι μαύροι κύκλοι εμφανίζονται συχνότερα σε κληρονομικά προδιατεθειμένα άτομα και χειροτερεύουν από την αϋπνία, τη σωματική κόπωση , το άγχος, και τις καταχρήσεις. Οφείλονται σε κακή κυκλοφορία της λέμφου αλλά και σε ανεπάρκεια του φλεβικού δικτύου  στην περιοχή.
          Βέβαια, πολύ συχνά συνοδεύουν διάφορες παθολογικές καταστάσεις σε ψυχικό, ή σωματικό επίπεδο, όπως είναι η κατάθλιψη, η νεφρική καθώς και η καρδιακή ανεπάρκεια και γίνονται πιο εμφανείς με την πάροδο της ηλικίας.
Η ομοιοπαθητική έχει εφαρμογή και στο συγκεκριμένο πρόβλημα. Η χορήγηση του ενδεικνυόμενου κάθε φορά ομοιοπαθητικού σκευάσματος επιδρά ευεργετικά και στους μαύρους κύκλους. Συνεπικουρικά μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε επιθέματα με Nux Vomica ιδιαίτερα αν το πρόβλημα αποτελεί εκδήλωση αλλεργίας ή αν συνυπάρχουν επιβαρυντικοί παράγοντες όπως είναι το υπέρμετρο κάπνισμα και η κακή διατροφή. Επίσης, πολύ καλή δράση έχει η τοπική εφαρμογή διαλύματος με Coffea crudum και Aesculus. Τονώνουν τη μικροκυκλοφορία στην περιοχή και απομακρύνουν το πρόβλημα. Με τον ίδιο τρόπο δρα και η κομπρέσα με Arnica Montana.
Όταν οι μαύροι κύκλοι στα μάτια συνυπάρχουν με οίδημα στην περιοχή τότε πολύ καλή δράση έχουν επιθέματα με Hamamelis.

 
Oι πληροφορίες για τα ομοιοπαθητικά φάρμακα είναι μόνο προς πληροφόρηση των ασθενών για τη φύση των φαρμάκων. Δε συνιστάται να παίρνετε ομοιοπαθητικά φάρμακα χωρίς την συμβουλή του ομοιοπαθητικού σας ιατρού. Δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος αλληλεπίδρασης με οποιοδήποτε συμβατικό φάρμακο, απλά μερικές φορές κάποια από τα συμβατικά φάρμακα (αντιβιοτικά, κορτιζόνη) μπορούν να αναστείλουν την ομοιοπαθητική θεραπεία. Η παρασκευή και η κυκλοφορία τους είναι επίσημα κατοχυρωμένες από την Ελληνική και Ευρωπαϊκή Νομοθεσία (κοινοτική οδηγία ΟΔ/92/73/ΕΟΚ της 22/09/1992 και την εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας απο 1/1/1994 που ακολούθησε).

 

Κοσμητολογία και ομοιοπαθητική

Posted: Monday, 15 July 2013
Κοσμητολογία και ομοιοπαθητική
Μέρος A

ΤΟ ΔΕΡΜΑ

          Τις τελευταίες δεκαετίες κάνουν την εμφάνισή τους όλο και περισσότερα καλλυντικά, ινστιτούτα ομορφιάς, ειδικοί ιατροί ή μη, που ασχολούνται με την αισθητική ιδιαίτερα του προσώπου.
          Με τον καιρό κάποιες μέθοδοι, που χρησιμοποιούνται για την αναζωογόνηση, την ανάπλαση και γενικότερα τη βελτίωση του δέρματος παλιώνουν και τη θέση τους παίρνουν  άλλες νεότερες. Σε αντίθεση με την παραδοσιακή κοσμητολογία η ομοιοπαθητική, που εφαρμόζεται για περισσότερα από διακόσια χρόνια τώρα δεν έχει υποστεί σημαντικές αλλαγές  και χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα μεταξύ άλλων, για τη θεραπεία διαφόρων προβλημάτων του δέρματος, των μαλλιών και των ονύχων.
          Η ανάγκη για το ωραίο πάντα υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει και για το λόγο αυτό θα πρέπει να έχουμε στη διάθεσή μας ακίνδυνα και αποτελεσματικά κοσμητολογικά σκευάσματα- δερμοκαλλυντικά. Παρά το γεγονός, ότι τα δερματολογικά προβλήματα σπάνια συνδέονται με καταστάσεις απειλητικές για τη ζωή, πολλοί άνθρωποι ξοδεύουν μικρές περιουσίες ή ακόμη θέτουν και τη ζωή τους σε κίνδυνο (αισθητικές χειρουργικές επεμβάσεις) προκειμένου να αποκτήσουν μια όμορφη και νεανική εξωτερική εμφάνιση.
          Από την άλλη πλευρά μεταξύ των ασθενών μας υπάρχουν αρκετοί, που έχουν βρει τη δική τους φόρμουλα ομορφιάς μέσα από δυναμοποιημένες φυσικές ουσίες (ομοιοπαθητικά φάρμακα) καθώς επίσης και με την τοπική ή συστηματική  χρήση απλών κεκαθαρμένων φυσικών ουσιών (βότανα).
          Αν ρίξει κανείς  μια ματιά στους ανθρώπους αυτούς δύσκολα μπορεί να προσδιορίσει την ηλικία τους, ακόμη και οι ρυτίδες και οι γραμμές έχουν απαλυνθεί   ενώ το δέρμα τους αποκτά μια σφριγηλότητα με απολύτως φυσικό τρόπο.
Ομοιοπαθητικά φάρμακα, που χρησιμοποιούνται για τη βελτίωση της χροιάς ή της υφής του  δέρματος είναι:

1)Ωχρό δέρμα

-Calcarea carbonica- ιδιαίτερα όταν αυτό συνδυάζεται με ανοιχτόχρωμα μάτια, βραδύ μεταβολισμό, πλαδαρότητα και αίσθημα κρύου.

-Veratrum album- σε συνδυασμό με υπόταση, αδυναμία και αίσθημα κρύου.

2)Κίτρινο δέρμα

-Chelidonium- ειδικά όταν συνυπάρχει ηπατοπάθεια

-Ferrum metallicum- όταν συνυπάρχει χρόνια αναιμική προδιάθεση.

3)Ασθενικό στην όψη δέρμα, που μοιάζει να είναι βρώμικο είναι χαρακτηριστικό για το Sulfur.

4)Δέρμα ξηρό, που απολεπίζεται:

-Petroleum ιδιαίτερα σε ανοιχτόχρωμους και ξανθούς ασθενείς.

-Sepia σε μελαχρινούς.

5)Δέρμα, που είναι πολύ ευαίσθητο και πονάει ακόμη και στο άγγιγμα:

-Chamomilla- για ευερέθιστους και νευρικούς ανθρώπους.

-Hepar Sulfur- συνήθως ξανθές, ανοιχτόχρωμες γυναίκες, το δέρμα των οποίων τραυματίζεται πολύ εύκολα.

6)Ακνεϊκό δέρμα. Οι βλάβες της ακμής συνήθως εμφανίζονται σε νέους ανθρώπους με την έναρξη της σμηγματόρροιας. Οι δερματολόγοι διακρίνουμε δύο κλινικούς τύπους: Α) την ξηρή και Β) τη λιπαρή σμηγματόρροια.

             6Α) Όταν έχουμε να κάνουμε με λιπαρή σμηγματόρροια το δέρμα γυαλίζει, είναι άγριο, μοιάζει με φλούδα πορτοκαλιού και έχει μεγάλους πόρους. Σε τέτοιες περιπτώσεις μερικά από τα ομοιοπαθητικά φάρμακα, που ενδείκνυνται είναι:

-Selenium-το δέρμα στο πρόσωπο γυαλίζει και φέρει φαγέσωρες (μικρές κυστούλες λευκές ή μαύρες) και η κατάσταση χειροτερεύει λίγο πριν ή κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσης.

-Calcarea carbonica –συνιστάται σε άτομα, που έχουν την τάση να παχαίνουν και διαθέτουν ωχρό, κρύο και χαλαρό δέρμα.

-Natrium muriaticum- συστήνεται σε αδύνατους ανθρώπους, που παρουσιάζουν αυξημένη λιπαρότητα ακόμη και στην περιοχή των βλεφάρων αλλά και περιοφθαλμικά.

-Thuja- συνοδεύεται από αυξημένη όρεξη, και κατανάλωση προϊόντων με πολλές θερμίδες.

-Hydrastis-όταν παρατηρείται έντονη λιπαρότητα στο μέτωπο.

-Ammonium muriaticum- περιστοματική γυαλάδα εξαιτίας υπέρμετρης λιπαρότητας στην περιοχή.

          6Β) Όταν έχουμε να αντιμετωπίσουμε περιστατικά ξηρής σμηγματόρροιας χρησιμοποιούμε συνήθως ομοιοπαθητικά φάρμακα, που περιέχουν θείο(S).

-Sulfur-σε βρώμικο στην όψη δέρμα, απεριποίητο, που απολεπίζεται και κοκκινίζει. Η όλη κατάσταση χειροτερεύει με το πλύσιμο και τη ζέστη.

-Sulfur iodatum ή Hepar sulfur-όταν στο δέρμα παρατηρούνται πιο πολλά φλυκταινίδια (βλάβες με πύον).

-Κali bromatum-σε καφεοειδείς ή γκριζωπές βλάβες όχι μόνο στο πρόσωπο αλλά και στην πλάτη και στο στήθος, σε ανοιχτόχρωμους ασθενείς.

-Kali iodatum-για παρόμοιες βλάβες σε σκουρόχρωμους ασθενείς.

-Sanguinaria-σε ακμή, που εμφανίζεται συνήθως σε γυναίκες, που βρίσκονται σε κλιμακτήριο.

-Nux vomica-σε ακμή, που παρουσιάζεται σε έδαφος κατάχρησης διαφόρων φαρμάκων.

-Bovista-ενδείκνυται σε διαρκή ερεθισμό του δέρματος και ακμή λόγω εφαρμογής ακατάλληλων τοπικών σκευασμάτων.

          Το ξηρό δέρμα σε νεαρή ηλικία είναι όμορφο, λεπτό και συνήθως πιο λευκό, όμως περνώντας τα χρόνια και χωρίς την κατάλληλη περιποίηση γερνάει, σπάει πιο εύκολα και εμφανίζονται πιο νωρίς οι πρώτες ρυτίδες. Η ξηρότητα αυτή μπορεί να είναι αποτέλεσμα υπολειτουργίας των σμηγματογόνων αδένων (παθολογικός μεταβολισμός, έλλειψη βιταμινών, αναιμία) ή μπορεί να οφείλεται στην επίδραση διαφόρων εξωτερικών παραγόντων(ηλιακή ακτινοβολία, παγωμένος αέρας, σκόνη, χρήση ακατάλληλων καλλυντικών).

          Πολύ συχνά στην ομοιοπαθητική καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε περιστατικά με χρόνια υποτροπιάζουσα δοθιήνωση (επώδυνους συνήθως καλόγερους, που εμφανίζονται συχνά). Οι ασθενείς αυτοί συνήθως έχουν χρησιμοποιήσει επανειλημμένως αντιβιοτικά χωρίς αποτέλεσμα, αφού ανακουφίζονται για λίγο και το πρόβλημα σύντομα επανεμφανίζεται.

Ομοιοπαθητικά φάρμακα, που συνιστώνται συνήθως είναι:

-Silica-όταν η φλεγμονή παραμένει στο σημείο για μέρες χωρίς να παρουσιάζεται ύφεση των συμπτωμάτων.

-Calcarea sulfurica-όταν υπάρχει έντονη και διαρκής πυόρροια (ροή πύου).

-Hepar sulfur-όταν η όλη κατάσταση συνοδεύεται από έντονο πόνο.

          Εκτός από τα προαναφερθέντα ομοιοπαθητικά φάρμακα, θα πρέπει να τονίσουμε πως είναι απολύτως απαραίτητο να διατηρούμε το δέρμα μας καθαρό, προκειμένου να απομακρύνονται οι ρύποι, τα νεκρά κύτταρα, ο ιδρώτας και το σμήγμα, που απεκκρίνεται καθημερινά από τους σμηγματογόνους αδένες. Επιπρόσθετα εκτός από το καλό πλύσιμο με ειδικό σαπούνι και νερό μπορεί να χρησιμοποιούνται και διαλύματα με ομοιοπαθητικά σκευάσματα ανάλογα με τις ανάγκες.
          Για παράδειγμα, το διάλυμα με Arnica Montana, τονώνει τα τοιχώματα των αγγείων του δέρματος, ανανεώνει την επιδερμίδα, διεγείρει την ιστική αναπνοή και την κατανάλωση οξυγόνου από τα επιδερμιδικά κύτταρα. Το διάλυμα με Thuja χρησιμοποιείται για την ενεργοποίηση της ανοσολογικής κατάστασης του δέρματος και την ενίσχυση της αντίστασης σε παθογόνους μικροοργανισμούς, βελτιώνει τη χροιά αλλά και την ελαστικότητα του δέρματος. Τέλος το διάλυμα με Aesculus ενδείκνυται για τη διατήρηση του ισοζυγίου των ηλεκτρολυτών καθώς επίσης και για την ελαχιστοποίηση του φαινομένου της φλεβικής στάσης στο δέρμα.

                                                                                      Συνεχίζεται…………..

 Oι πληροφορίες για τα ομοιοπαθητικά φάρμακα είναι μόνο προς πληροφόρηση των ασθενών για τη φύση των φαρμάκων. Δε συνιστάται να παίρνετε ομοιοπαθητικά φάρμακα χωρίς την συμβουλή του ομοιοπαθητικού σας ιατρού. Δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος αλληλεπίδρασης με οποιοδήποτε συμβατικό φάρμακο, απλά μερικές φορές κάποια από τα συμβατικά φάρμακα (αντιβιοτικά, κορτιζόνη) μπορούν να αναστείλουν την ομοιοπαθητική θεραπεία. Η παρασκευή και η κυκλοφορία τους είναι επίσημα κατοχυρωμένες από την Ελληνική και Ευρωπαϊκή Νομοθεσία (κοινοτική οδηγία ΟΔ/92/73/ΕΟΚ της 22/09/1992 και την εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας απο 1/1/1994 που ακολούθησε).